S

Stanisław

StanisławStanisław to człowiek bardzo pracowity, lubiący pomagać i doradzać innym. Jest osobą, która ujmuje innych swoją osobowością. Ceni podróże, z których często ma zyski finansowe. Niezbyt szybko zakłada rodzinę, jest przeciętnym mężem, z kolei dzieci wychowuje według starej zasady – uczy pracy i miłości. Stanisław może mieć zdolności literackie.

Imieniny Stanisława

  • 5 maja
  • 8 maja
  • 18 września
  • 13 listopada

Patroni i święci

  • św. Stanisław ze Szczepanowa
  • św. Stanisław Kostka

Zdrobnienia imienia Stanisław

  • Siasio, Siasiulek, Stach, Stachna, Stacho, Stachson, Stachsu, Stachu, Stachulec, Stachulek, Stachura, Stalulek, Stan, Stanik, Stanio, Stanisławek, Staniu, Stank, Stanley, Stany, Starosta, Stasiek, Stasieniek, Stasila, Stasimon, Stasinek, Stasio, Stasiu, Stasiula, Stasiulek, Stasiurek, Stasiątko, Stasta, Staszek, Staszic, Staszko, Staś, Staśko, Staśson, Stańczyk, Sztaszek, Tachu, Tasiek, Tasio, Taś

Przysłowia

  • „Na świętego Stanisława żytko kieby ława”
  • „Gdzie Stach, tam i Wach”
  • „Na Stanisława Kostkę ujrzysz śniegu drobnostkę, a na Ofiarowanie przydadzą się sanie”
  • „Stanisław z izby, Stanisław do izby”
  • „Stach miny nie stroi, jak się pana boi”
  • „Na świętego Stanisława rośnie koniom trawa”

Stanisław

  • pochodzenie: słowiańskie
  • znaczenie: „ustanawiający sławę”
  • osobowość: Tajemny kwiat ziemi
  • główne cechy: uczuciowość, zmysłowość, towarzyskość, intelekt
  • znak zodiaku: Strzelec, Koziorożec
  • planeta: Jowisz
  • roślina: drzewo pomarańczy
  • zwierzę: wielbłąd

Szczęśliwa liczba: 1

Szczęśliwy kamień: kwarc różowy

Szczęśliwy kolor: różowy

Znane osoby o imieniu Stanisław

  • Stanisław Baczyński – pisarz
  • Stanisław Barańczak – poeta
  • Stanisław Bareja – reżyser, scenarzysta, aktor
  • Stanisław Bogusławski – komediopisarz
  • Stanisław Brzóska – ksiądz, generał i przywódca powstania styczniowego
  • Stanisław Budzik – polski duchowny katolicki, biskup
  • gen. Stanisław Burhardt-Bukacki – działacz niepodległościowy
  • gen. bryg. Stanisław Czepielik – polski dowódca wojskowy
  • płk Stanisław Dąbek – oficer Wojska Polskiego
  • bp Stanisław Jan Dziuba – biskup diecezji Umzimkulu RPA
  • kard. Stanisław Dziwisz – metropolita krakowski
  • Stanisław Gębicki – pomocniczy biskup włocławski
  • Stanisław Kosior
  • Stanisław Kostka Potocki
  • Stanisław Lem
  • Stanisław Leszczyński – król Polski
  • Stanisław Lorenc
  • Stanisław Łyżwiński
  • Stanisław Maczek
  • Stanisław Mikulski
  • Stanisław Moniuszko
  • bł.Stanisław Papczyński – założyciel Zgromadzenia Księży Marianów
  • Stanisław Poniatowski – kasztelan krakowski
  • Stanisław Przybyszewski
  • Stanisław Pyjas
  • Stanisław Skowron – trener żużlowy
  • Stanisław Sojka – polski kompozytor, muzyk, autor tekstów
  • Stanisław Szukalski – rzeźbiarz i malarz, założyciel grupy Szczep Rogate Serce
  • Stanisław Wielgus
  • Stanisław Witkiewicz
  • Stanisław Wojciechowski
  • Stanisław Wyspiański
  • Stanisław Żelichowski – polski polityk, b. minister ochrony środowiska
  • Stanisław Żółkiewski
  • Stanisław Żukowski
  • ks. Stanisław Dziwulski – polski duchowny, prałat, kapelan Jego Świątobliwości

Imię Stanisław w innych językach

  • Stanislas, Stanislaus (ang.)
  • Stanislas (fr.)
  • Stanislaus, Stenz, Stenzel (niem.)
  • Stanislav (słow.)

Historia imienia Stanisław

Jest to jedno z najpopularniejszych imion w Polsce. Z punktu widzenia gramatycznego jest to dwuczłonowe złożenie. W członie pierwszym imienia występuje temat czasownikowy stani- od czasownika stać, a jako drugi człon użyty jest element —sław. Formy skrócone i spieszczone to: Stanek, Stanisz, Stańko, Stach, Staszek, Stasio, Staś, Stachoń, Stanik. Poświadczone już w XI wieku.
Obok formy męskiej znaczną popularnością cieszy się forma żeńska, od której formami spieszczonymi są: Stasik, Staszka, Stańka.
Od imienia Stanisław pochodzą także nazwiska: Stanisław, Stanisławski, Stanek, Staneczek, Stańczyk, Stanisz, Staniszewski, Stańko, Stańkowski, Stach, Stachnik, Stachowiak, Stachowski, Stachura, Stachurski, Staszic, Stasicki, Staszewski, Staszkiewicz, Staszczak, Stasiniewicz, Stachiewicz, Stachowicz oraz nazwy miejscowe: Stanisławów, Stanisławice, Staniątki.

STANISŁAW, BISKUP I MĘCZENNIK
Urodził się około r. 1030 w Szczepanowie. Nauki pobierał w krajowych szkołach katedralnych, ale chyba przez jakiś czas przebywał także za granicą (w Paryżu?). Dość wcześnie otrzymał godność kanonika krakowskiego. W 1072 r. wyniesiony został na stolicę biskupią krakowską. Wedle późniejszych tradycji biskup wstawiał się za wiernymi uciskanymi i zbytnio karanymi przez króla.
Konflikt, jaki wyniknął pomiędzy nim a królem Bolesławem Śmiałym, doprowadził do zaognienia, a potem do krwawej tragedii. Nastąpiła ona 8 maja 1079 r. Biskup, który wówczas celebrował u św. Michała na Skałce, padł zabity przez siepaczy królewskich, albo też – jak chce późniejszy przekaz – przez samego króla.
Król musiał uchodzić z kraju, natomiast pamięć biskupa przemieniła się w cześć, której początku i wzrostu ukazać nie potrafimy. W r. 1088 albo też około 1150 r. dokonano translacji ciała do katedry na Wawelu.

STANISŁAW KOSTKA
Urodził się w Rostkowie pod Przasnyszem w końcu grudnia 1550 r. jako syn kasztelana zakroczymskiego, Jana Kostki i jego żony, Małgorzaty z Kryskich. Mając lat czternaście, wyprawiony został razem ze starszym bratem, Pawłem i pedagogiem Bilińskim do Wiednia. Uczęszczał tam do gimnazjum cesarskiego, prowadzonego przez jezuitów. Gdy w grudniu 1565 popadł w krótką, lecz niebezpieczną chorobę, rozkwit ten zaznaczył się wyraźnie doznaniami mistycznymi, związanymi z jego gorącym nabożeństwem do Matki Najświętszej.
Odtąd zdecydowanie zmierzał do realizacji powołania zakonnego. Natrafił jednak na spore trudności ze strony rodziny. By ich uniknąć, w sierpniu 1567 r. uszedł tajemnie z Wiednia i dotarłszy pieszo do Bawarii, zgłosił się w Dylindze do św. Piotra Kanizego.
Ten, licząc się jednak z dalszymi protestami rodziny, skierował obiecującego młodzieńca do Rzymu. Wreszcie w październiku tegoż roku Stanisław przyjęty został przez generała zakonu św. Franciszka Borgiasza do Towarzystwa Jezusowego. Przeżył to głęboko. Ale w rzymskim nowicjacie przy kościele św. Andrzeja na Kwirynale długo przebywać nie miał. Zachwyciwszy wszystkich swoją duchową dojrzałością i rozmodleniem, zapadł w sierpniu następnego roku na malarię i po kilku zaledwie dniach zmarł późnym wieczorem w wigilię Wniebowzięcia, jakby spiesząc się na tę uroczystość do nieba, do tej, którą przez całe życie gorąco czcił i kochał.
Wspomina się go 18 września.

One Response

  1. Stanisław 5 stycznia 2012

Add Comment