M

Marcin

MarcinMarcin to mężczyzna o twórczym umyśle, jest dobrym organizatorem i zyskuje duży autorytet. Marcin jest oddany rodzinie, kocha swoją żonę i dba o wychowanie dzieci. Jest osobą skromną, raczej zamkniętą w sobie, ma ułożony charakter. Lubi spokój, dużo przebywa na łonie natury. Nie potrafi narzucać innym swojej woli. Chętnie udziela innym rad, a także wspomaga finansowo.

Imieniny Marcina

  • 30 stycznia, 2 lutego, 13 kwietnia, 27 kwietnia, 1 lipca, 19 lipca, 8 października, 12 października, 24 października, 3 listopada, 8 listopada, 11 listopada, 12 listopada, 7 grudnia i 29 grudnia

Patroni i święci

  • św. Marcin, męczennik
  • św. Marcin, biskup Tours
  • św. Marcin I, papież
  • św. Marcin de Porres

Zdrobnienia imienia Marcin

  • Acik, Acin, Aciniak, Ancin, Cicinho, Cin, Cinas, Cincin, Cincinek, Cineczek, Cinek, Cinelli, Cini, Cinkowsky, Cinkowy, Cinkuś, Cino, Cinosław, Cinuch, Cinuś, Cyś, Dancinek, Inek, Macia, Macin, Macion, Macios, Maciuś, Majcin, Majcioch, Majk, Majtek, Makin, Malcin, Mandreas, Mania, Maniek, Marcek, Marcel, Marceli, Marcelino, Marcello, Marcelo, Marcepan, Marci, Marciano, Marcik, Marcinciuś, Marcineczek, Marcinek, Marcinello, Marciniak, Marciniec, Marcinka, Marcinkoś, Marcino, Marcinos, Marcinosu, Marcinoszek, Marcinosław, Marcinso, Marcinunio, Marcinuszek, Marcinuś, Marcio, Marcioch, Marcioszek, Marciszek, Marciuś, Marciś, Marciński, Marcjan, Marcjano, Marcyk, Marcysiek, Marcyś, Marejandro, Marian, Mariano, Mariańcio, Marin, Marinho, Mario, Maro, Mars, Marszal, Marszejk, Mart, Martek, Martens, Marti, Martien, Martin, Martinek, Martinez, Martini, Martino, Martinos, Martins, Martulek, Martuś, Marty, Masin, Mati, Małcin, Małcinek, Mełcin, Miriam, Mirnik, Morcinek, Morti, Murcin, Nancin, Tacin, Tancin, Tinek

Przysłowia

  • „Uczył Paweł Marcina, a sam głupi jak trzcina”
  • „Jaki Marcin, taka zima”
  • „Młoda jak jagoda po świętym Marcinie”
  • „Święty Marcin na białym koniu przyjedzie”
  • „Jeśli na Marcina sucho, to Godi (Boże Narodzenie) z pluchą”

Marcin

  • pochodzenie: łacińskie
  • znaczenie: od imienia boga Marsa
  • osobowość: Niespokojny mężczyzna
  • główne cechy: moralność, intelekt, zmysłowość, intuicja
  • znak zodiaku: Rak i Ryby
  • planeta: Księżyc
  • roślina: por
  • zwierzę: antylopa

Szczęśliwa liczba: 4

Szczęśliwy kamień: turkus

Szczęśliwy kolor: niebieski

Znane osoby o imieniu Marcin

  • Marcin Baszczyński – piłkarz i reprezentant Polski
  • Marcin Luter – teolog i reformator religijny
  • Martin Scorsese – reżyser filmowy
  • Marcin Wolski
  • Marcin Żewłakow – piłkarz i reprezentant Polski
  • Marcin Daniec – artysta kabaretowy
  • Marcin Cecko – poeta
  • Marcin Rozynek – piosenkarz
  • Marcin Żebiełowicz – gitarzysta
  • Marcin Karczyński – mistrz świata w kolarstwie
  • Marcin Pogorzelski – kierowca rajdowy
  • Marcin Orliński –  poeta
  • Marcin Dorociński – aktor
  • Marcin Kaczmarek – piłkarz
  • Marcin Leszczyński – tanczerz
  • Marcin Hakiel – tancerz
  • Marcin Wasilewski – piłkarz
  • Marcin Gortat
  • Marcin Dorociński
  • Marcin Prokop
  • Martin Luther King – teolog
  • Marcin Tyszka – artysta fotografik
  • Marcin Wolski – pisarz i satyryk
  • Marcin Lewandowski
  • Marcin Meller – redaktor naczelny „Playboya”
  • Marcin Najman – pięściarz

Imię Marcin w innych językach

  • łacina – Martinus
  • język angielski – Martin
  • język niemiecki – Martin
  • język francuski – Martin
  • język hiszpański – Martin
  • język fiński – Martti
  • język włoski – Martino
  • język węgierski – Márton
  • język litewski – Martynas
  • język łotewski – Martiņš
  • język niderlandzki – Maarten, Marten, Martijn
  • język rosyjski – Мартин
  • język chiński – 馬丁
  • język japoński – マルチン / マーチン / マーティン

Historia imienia Marcin

Jest to łacińskie imię utworzone od imienia boga wojny Marsa.
W Polsce imię to znane jest od XII w. Występowało w formach: Marcin, Morcin, Mercin, Martyn, a także w skróceniach i spieszczeniach: Marcinek, Marcisz, Marsz, Mach, Marta, Masz, Mercisz, Marek, Martynko, Martynek. Od imienia tego pochodzą nazwiska: Marciniec, Morciniec, Marcinowicz, Martynowicz, Marcinkowski, Marciszewski, Martynkowski, Marcinek, Morcinek, Martyszewski itp.

MARCIN Z TOURS
Urodził się w 316 lub 317 roku w Panonii. Nie jest znane dokładnie miejsce urodzenia. Nauki pobierał w Ticinum (dziś Pawia w Lombardii). Mając lat 15 (331), wstąpił w szeregi armii i służył w gwardii cesarskiej. Wtedy to w Amiens rozegrała się słynna scena z biedakiem, któremu dał połowę swego płaszcza żołnierskiego. Mając lat osiemnaście, przyjął chrzest. W 356 r. opuścił w okolicach Wormacji armię, udał się do Poitiers i został uczniem św. Hilarego. Następnie wrócił do Panonii, gdzie skłonił do wiary swą matkę. Może udał się tam także z zaleceniem św. Hilarego, aby apostołować w Illyricum.
Stosunki religijne, jakie tam zastał, były szczególnie zawikłane. Prym dzierżyli arianie. Doznawszy od nich niemałych przykrości, wrócił Marcin na Zachód. Na krótko zatrzymał się w Mediolanie, potem osiadł jako pustelnik na wysepce Gallinaria niedaleko Genui. W r. 360 udał się znów do Hilarego, który wrócił już z wygnania. Wkrótce potem (361) w Liguge założył klasztor, który dał początek życiu zakonnemu w Galii. W dziesięć lat później mimo sprzeciwu niektórych biskupów lud wybrał go biskupem Tours.
Jego wszechstronna działalność przysporzyła mu wielu wrogów. Zmarł w Candes, wracając z wyprawy duszpasterskiej 8 listopada 397 r. Pochowano go w Tours dopiero trzy dni później, 11 listopada.

MARCIN I, PAPIEŻ
Pochodził z Todi (Umbria). Zanim wstąpił na tron Piotrowy, był w Konstantynopolu apokryzjariuszem (jakby nuncjuszem przy dworze cesarskim). Rządy Kościołem objął w lipcu 649 r., nie uzyskawszy cesarskiej aprobaty. Kościelnej polityce Konstansa II naraził się jeszcze bardziej, gdy przygotowywany przez poprzednika, ale przezeń przeprowadzony synod laterański (w październiku tegoż roku), zdecydowanie odrzucił monoteletyzm, a także Ekthesis i Typos, dekrety cesarskie zakazujące dyskusji o nim. Sytuacja stała się wkrótce jeszcze bardziej zawikłana i groźna. Oto tolerujący dotąd Marcina cesarski namiestnik (eg-zarcha) z Rawenny wypowiedział cesarzowi posłuszeństwo. Gdy jednak Olympios – bo tak się zwał – zmarł na Sycylii, egzarchą został oddany cesarzowi Teodor Kalliopa; było już jasne, że dla papieża nadeszły dni ciężkie.
Wobec groźby aresztowania schronił się on wówczas do swego kościoła w Lateranie, mimo to Kalliopa wywlókł stamtąd schorowanego starca i w ciężkich warunkach wywiózł go na Wschód. Jakiś czas trzymano Marcina na wyspie Naksos, potem przywieziono do Konstantynopola i tam znęcano się nad nim w najhaniebniejszy sposób. W końcu urządzono parodię procesu o zdradę, zamierzając skazać go na śmierć. Tymczasem jego wróg, patriarcha konstantynopolitański, Paweł II, czując zbliżającą się śmierć, zląkł się sadów Bożych i wstawił się za papieżem. Dzięki temu nieoczekiwanemu wstawiennictwu Marcina skazano jedynie na wygnanie i zesłano do Chersonezu. Zmarł tam znękany udrękami w kwietniu 656 r. Wspomnienie jego widnieje pod datą 13 kwietnia.

Twoja opinia na temat tego imienia:

4 komentarze

  1. Marcin 15 marca 2013
  2. marcin S 22 marca 2013
  3. Hujek 12 listopada 2013
  4. Marcin 27 stycznia 2014