G

Gabriel

GabrielGabriel to osoba szlachetna, uczciwa i dobra. Jest bardzo towarzyski, przyjazny, lubi pomagać innym. Gabriel jest żądny władzy, może być dobrym przywódcą narodu lub wielkim społecznikiem. Jest on osobą zdolną, bardzo pomysłową i zaradną. Lubi dalekie podróże, jest uzdolniony artystycznie. Dobry gospodarz w domu i wspaniały ojciec, jest jednak przeciętny w roli męża. Ma wiele znajomości.

Imieniny Gabriela

  • 27 lutego
  • 16 marca
  • 24 marca
  • 29 września
  • 19 października

Patroni i święci

  • Gabriel, jeden z trzech archaniołów (obok Michała i Rafała)
  • Św. Gabriel Lalement
  • Św. Gabriel od Matki Bożej Bolesnej, włoski zakonnik

Zdrobnienia imienia Gabriel

  • Baranek, Bibi, Biel, Binek, Biniu, Biś, Broniątko, Brysio, Bryłek, Bryś, Bulinek, Dżabriel, Dżi, Dżybril, Gab, Gaba, Gabcio, Gabcyłek, Gabe, Gabenek, Gaber, Gabełc, Gabi, Gabini, Gabiś, Gabok, Gabranek, Gabrielek, Gabroch, Gabron, Gabroon, Gabroś, Gabrych, Gabrynio, Gabryniu, Gabrysiek, Gabrysio, Gabrysiątko, Gabryłek, Gabryś, Gabucho, Gabul, Gabulek, Gabulinko, Gabulątko, Gabuniek, Gabunio, Gabusinek, Gabusiątko, Gabuś, Garanek, Garbatek, Garbek, Garbiel, Garbiątko, Garbonek, Gawron, Grabiel, Groch, Gubinek, Gubulinek, Guminek, Gumiś, Ryś

Przysłowia

  • „Dobryś Gabryś!”

Gabriel

  • pochodzenie: hebrajskie
  • znaczenie: „Mąż Boży”
  • osobowość: Ten, co jeździ konno
  • główne cechy: intuicja, intelekt, towarzyskość, uczuciowość
  • znak zodiaku: Baran, Rak
  • planeta: Mars i Merkury
  • roślina: pokrzywa
  • zwierzę: koń

Szczęśliwa liczba: 9

Szczęśliwy kamień: turkus

Szczęśliwy kolor: niebieski

Znane osoby o imieniu Gabriel

  • Gabriel I – święty cerkwi prawosławnej
  • Gabriel (książę belgijski)
  • Gabriel Batistuta – argentyński piłkarz
  • Gabriel Batory – książę Siedmiogrodu
  • Gabriel Bażyński – szlachcic pruski
  • Gabriel Byrne – aktor irlandzki
  • Djibril Cissé – francuski piłkarz
  • Gabriel Cramer – szwajcarski matematyk i fizyk
  • Gabriel Czechowicz – minister skarbu w II RP
  • Gabriel Fahrenheit – gdańszczanin, twórca skali temperatur
  • Gabriel Heinze – piłkarz argentyński
  • Gabriel Janowski – polski polityk ludowy
  • Gabriel Lalemant – święty, męczennik
  • Gabriel Lamé – francuski matematyk i inżynier
  • Gabriel Mohyła – hospodar Wołoszczyzny
  • Gabriel Narutowicz – I prezydent II Rzeczpospolitej
  • Gabriel Garcia Marquez – kolumbijski powieściopisarz
  • Gabriel Peignot – francuski bibliofil
  • Gabriel Podoski – arcybiskup gnieźnieński
  • Dante Gabriel Rossetti – angielski poeta, malarz i tłumacz
  • Gabriel Rozwadowski – założyciel Rozwadowa
  • Gabriel Rodrigues dos Santos – piłkarz
  • Gabriel Sargissjan – ormiański szachista
  • Louis Gabriel Suchet – francuski wojskowy
  • Gabriel Terra – prezydent Urugwaju w l. 1931-38
  • Gabriel Zabłudowski – święty cerkwi prawosławnej

Imię Gabriel w innych językach

  • Gabriele, Gabriello (wł.)
  • Gavrill (ros.)
  • Gabrijel, Gavril, Gavrilo (połud.-słow.)
  • Gavriël, Gavril, Gavras (gr.)
  • Gabrielius, Gabras, Gabrys (litew.)
  • Kaappo, Kaapro (fiń.)
  • Gábor, Gábriel (węg.)

Nazwiska pochodzące od imienia Gabriel: Gabrilewicz, Gabriel, Gabryel, Gabryelewicz, Gabryelski, Gabryl, Gabrylewicz, Gabrylewski, Gabrynowski, Gabrysiak, Gabrysiewicz, Gabrysz, Gabryś, Gwrysiak, Gawrysz, Gawryszewski, Gawryś.

Historia imienia Gabriel

Imię bibilijne hebrajskie, złożone: geber —mąż, silny oraz -el —Bóg. Stąd Gabriel to albo „mąż Boży”, albo „Bóg jest moim męstwem”.
W Polsce imię występuje od w. XIII najpierw w formach: Gabryjał, Gabrzyjał, Gabryjel i na ziemiach ruskich Awryło, Hawryło. Dziś występuje w formie Gabriel, którego skrótem i spieszczeniem jest Gabryś, Gawryś. Obok imienia męskiego w użyciu jest też imię żeńskie Gabriela. Nosiła je Gabriela Zapolska (1860-1931) autorka znanego dramatu pt. „Moralność pani Dulskiej”.

GABRIEL, ARCHANIOŁ
Jest obok Michała i Rafała jedną z trzech niebiańskich istot, które w Piśmie św. występują nie tylko w określonej roli, ale także posiadają tam własne imię. Po raz pierwszy pojawia się pod tym imieniem, a także „o wyglądzie mężczyzny” w księdze Daniela, któremu wyjaśnia proroczą wizję, następnie zaś przekazuje zapowiedź siedemdziesięciu tygodni. Spełnia więc rolę posłańca (anioła), który przekazuje ludziom zlecenie od Boga. Niektórzy uczeni sądzą, że występuje on także w dalszych tekstach tej księgi, gdzie nieznany człowiek „ubrany w lniane szaty” o obliczu podobnym „do blasku błyskawicy” objaśnia prorokowi inne wizje. Ale świadomość chrześcijańska kojarzy Gabriela przede wszystkim z wydarzeniami związanymi z historią zbawienia. Gabriel więc wieści Zachariaszowi narodziny Chrystusowego przesłańca, stojąc „po prawej stronie ołtarza kadzenia”; potem zostaje posłany od Boga do Nazaret. Rola, jak odegrał w wielkiej tajemnicy, uczyniła zeń osobistość o ogromnym znaczeniu.
Chrześcijańska tradycja zaliczyła go do siedmiu archaniołów, wyposażonych w szczególne znaczenie i funkcje. Podobnie rzecz ma się z późną tradycją żydowską, literaturą talmudyczną oraz przeświadczeniami w islamie. W tym ostatnim Gabriel był znów pośrednikiem i przekazicielem objawienia; on właśnie posłany został do Mahometa. Wracając jednak do historii kultu chrześcijańskiego, należy stwierdzić, że jego przejawy liturgiczne są późne: pojawiają się dopiero w X w. Terminy wyznaczane na jego wspomnienie były rozmaite: 18,24, 26 marca; 7,11 lub 20 czerwca; 8 listopada, 18 grudnia itd. Na cały Kościół wspomnienie to rozciągnął dopiero Benedykt XV (1921); sięgnięto wówczas do tradycji, która wspomnienie Gabriela kojarzyła ze świętem Zwiastowania (24 marca). W czasie ostatniej reformy z r. 1969 sięgnięto do starożytnej praktyki syryjskiej, wedle której wspominano Gabriela w liturgii razem z archaniołami Michałem i Rafałem (29 września).

GABRIEL OD MATKI BOŻEJ BOLESNEJ
Nazywał się właściwie Franciszek Possenti. Urodził się w Asyżu 1 marca 1838 r. Kształcił się u braci szkolnych i u jezuitów. W 1856 r. przyjął suknię zakonną u pasjonistów. Wtedy otrzymał imię, pod którym jest znany. Przygotowując się do kapłaństwa, nabawił się suchot, choroby, która w tamtych czasach zniweczyła wiele młodych powołań duchownych. Zmarł w Isoli 27 lutego 1862 r. Mimo swego młodego wieku doczekał się czci szczególnej. Urzekały wszystkich jego cnoty, zharmonizowane idealnie z jego czystym, młodzieńczym usposobieniem oraz jego czułe nabożeństwo do Matki Bożej Bolesnej. Kanonizował go w r. 1920 Benedykt XV. Jan XXIII w liście na setną rocznicę śmierci podkreślił z naciskiem, iż Gabriel mimo swych heroicznych umartwień, był zawsze pełen pogody i radości.

Twoja opinia na temat tego imienia: