F

Florian

FlorianFlorian jest osobą twórczą, sprawiedliwą oraz nerwową. Kiedy coś idzie nie po jego myśli potrafi być wybuchowy, przykry i dokuczliwy dla swojego otoczenia. Florian to osoba, która lubi doradzać innym, pomimo tego, że sam często źle postępuje. Jest mało oszczędny. Niewiele czasu i pieniędzy poświęca swojej żonie oraz dzieciom, często ma kochankę. Jest osobą wygodną, lubi bogate przyjęcia, nie prowadzi się dobrze. Kiedy wreszcie trafi na odpowiednią partnerkę, mogą stworzyć zgraną parę.

Imieniny Floriana

  • 4 maja
  • 7 maja
  • 5 listopada
  • 17 grudnia

Patroni i święci

  • święty Florian – patron strażaków, kominiarzy, piwowarów, bednarzy i Austrii

Zdrobnienia imienia Florian

  • Flo, Floras, Florcio, Floreczek, Florek, Flori, Florianek, Floruś

Przysłowia

  • „Kiedy poleje na świętego Floriana, potrwa jeszcze czas jakiś pogoda zakichana”

Florian

  • osobowość: Ten, co podtrzymuje świat
  • główne cechy: uczuciowość, moralność, zdrowie, wola
  • znak zodiaku: Baran, Byk
  • roślina: wiciokrzew
  • zwierzę: zebu

Szczęśliwa liczba: 3

Szczęśliwy kamień: malachit

Szczęśliwy kolor: zielony

Znane osoby o imieniu Florian

  • Marcus Annius Florianus – cesarz rzymski
  • Florian z Korytnicy – średniowieczny rycerz polski, kasztelan wiślicki
  • Florian z Kościelca – biskup płocki w latach 1318-1333
  • Florian z Mokrska – polski duchowny katolicki, w latach 1367-1380 biskup krakowski
  • Flórián Albert – piłkarz węgierski
  • Florian Ceynowa
  • Florian Henckel von Donnersmarck – niemiecki reżyser i scenarzysta
  • Florian Krygier
  • Florian Liegl
  • Florian Siwicki
  • Florian Straszewski
  • Florian Znaniecki
  • Stefan Florian Garczyński

Imię Florian w innych językach

  • Florien (fr.)
  • Floriano (hiszp., wł.)
  • Florianus (niem.)
  • Florián, Květoslav (czes.)
  • Florijan, Cvetko, Cvjetko (połud.-słow.)

Nazwiska pochodzące od imienia Florian:Florak, Florans, Floracki, Florczak, Florczyk, Florecki, Florek, Florianowicz, Florjanowicz, Florianowski, Floriańczyk, Florjańczyk, Florkiewicz, Florkowski, Florowski, Florus, Florysiak.

Historia imienia Florian

Wywodzi się ono z języka łacińskiego od imienia Florus. Utworzone zostało za pomocą sufiksa -ianus tworzącego m. in. cognomina. Zatem Florianus to pierwotnie „należący do Florusa”. Imię Florus jest z gramatycznego punktu widzenia przymiotnikiem (użytym w funkcji nazwy własnej) florus, flora, florum najpierw oznaczającym kolor „płowy”, a później „kwitnący”.
Na gruncie polskim imię to uległo zagadkowemu przeobrażeniu. Już w XIII wieku obok normalnej w zapisach formy Florianus pojawia się wtórnie zlatynizowana polska forma Tuorian(us), Tworian(us). W wieku XIV (1377, 1385) potwierdzona jest też polska forma niezlatynizowana Tworsian, Tworzian.
Obok formy Tworzyjan była też w Polsce w użyciu forma skrócona Tworek, która pełniła funkcję imienia samodzielnego. Ta zdrobniała forma poświadczona jest od wieku XV. Od niej to utworzono przymiotnik dzierżawczy tworkowy, tworkowa, tworkowo leżący u podstaw nazw miejscowych Tworków, Tworkowo czy Tworki.
Obok męskiej formy imienia istnieje też forma żeńska Floriana. W polskich zabytkach piśmiennictwa potwierdzona jest krótka (zdrobniała) forma imienia żeńskiego Florka.
Imię to stosunkowo rzadko pojawia się w martyrologiach i innych wykazach hagiograficznych. Za najlepiej rozpoznanego może uchodzić ten Florian, którego kult rozprzestrzenił się po całej środkowej Europie i który czczony jest do dnia dzisiejszego, a u nas znany przede wszystkim jako patron straży pożarnych oraz hutników.

FLORIAN Z LAURIACUM
Florian był urzędnikiem cesarskim w pogranicznej prowincji Noricum. Gdy dotarły tam rozporządzenia Dioklecjana i gdy spełniając je, zaczęto prześladować chrześcijan, Florian udał się do nich, aby ich wspomóc i pokrzepić. Czynił to zdaje się zupełnie jawnie, toteż rychło dowiedział się o tym prefekt Akwilinus, gorliwy wykonawca cesarskich dekretów. Bez zwłoki kazał on aresztować Floriana, a potem z zawieszonym u szyi kamieniem strącić z mostu do rzeki Enns. Stało się to według wszelkiego prawdopodobieństwa w dniu 4 maja 304 roku. Ciało męczennika pochowała niedaleko stamtąd wdowa Waleria. Jego kult mimo zmiennych kolei, jakie przechodził kraj, okazał się kultem trwałym. Nawiązali do niego mnisi z Passawy, gdy na przełomie VIII i IX stulecia założyli w pobliżu klasztor, znany później jako opactwo St. Florian. Trudniej natomiast wyśledzić okoliczności, które sprawiły, że cześć Floriana rozszerzyła się również w patriarchacie akwilejskim. Stamtąd właśnie została przeniesiona została na ziemie polskie. Stamtąd też w roku 1184 Idzi, biskup Modeny, przywiózł relikwie św. Floriana do Krakowa.

Twoja opinia na temat tego imienia: