D

Dorota

DorotaDorota to kobieta o zmiennym charakterze. Posiada umysł badawczy. Lubi nauki zarówno humanistyczne jak i ścisłe. Jest kobietą wszechstronną, lubi zmiany i łatwo przystosowuje się do nowych warunków. Nie jest dobrym partnerem w rodzinie. W tym, co robi zawsze chciałaby być najlepsza. W karierze zawodowej skutecznie rywalizuje z mężczyznami. Dba, aby zawsze wyglądać modnie i zadbanie.

Imieniny Doroty

  • 6 lutego
  • 25 czerwca
  • 7 sierpnia
  • 5 września

Patroni i święci

  • Dorota z Cezarei – święta katolicka
  • Dorota z Mątowów, właśc. Dorota Schwartze – błogosławiona katolicka

Zdrobnienia imienia Dorota

  • Dada, Dee, Di, Didi, Dido, Do, Docia, Dociax, Docik, Docisz, Doczecza, Dod, Doda, Dodcia, Dodek, Dodens, Doders, Dodeńka, Dodi, Dodik, Dodini, Dodinka, Dodka, Dodo, Dodola, Dodoni, Dodosława, Dodotka, Dodołak, Doducha, Dodunia, Dodusia, Doduś, Dodzia, Dodziak, Dodzik, Doja, Doka, Doku, Dolcevita, Dolcia, Dolik, Dolisława, Dolly, Dolo, Dolores, Dolorez, Dolot, Donia, Donisia, Donisław, Donitta, Doniuś, Doniuśia, Donusia, Doq, Dor, Dora, Dorak, Dorata, Dorato, Dorator, Dorci, Dorcia, Dorciaq, Dorcik, Dorciunia, Dorcix, Dorciś, Dorczi, Dorczia, Dorek, Dori, Dorin, Dorinda, Dorinek, Dorinka, Doris, Dorish, Dorisia, Dorisiek, Doriska, Dorisonek, Dorita, Doritos, Doriś, Dorka, Dorkens, Dorkia, Dorkins, Dorkis, Dorkson, Dorku, Doro, Dorocia, Dorociasta, Dorociejka, Dorocik, Dorociuszka, Dorocizna, Doronia, Dororetka, Dorosia, Dorot, Dorotchen, Dorotea, Doroteczka, Dorotei, Dorotek, Dorotella, Dorotencja, Dorotesia, Doroteusz, Dorotex, Dorothy, Doroti, Dorotina, Dorotix, Dorotka, Dorotozor, Dorotuchna, Dorotulek, Dorotusia, Dorotuszek, Dorotuś, Dorotuśka, Doroty, Dors, Dorson, Dorsza, Dorszek, Dorszu, Dorti, Dortuś, Doru, Dorulek, Dorulka, Dorulla, Dorunia, Dorusia, Doruś, Dosia, Dosiaczek, Dosiak, Dosiek, Dosika, Dot, Dota, Dotek, Doti, Doticzek, Dotinka, Dotix, Dotiś, Dotka, Dotkin, Dott, Doś, Dośka, Doć, Doćka, Ducha, Dudek, Duduś, Dunia, Dunieczka, Dusia, Duśka, Lolota, Lolotka, Otka, Rotka, Tusia, Tuśka

Przysłowia

  • „Na Świętej Doroty będzie śniegu za płoty”
  • „Słodka Dorotka, ale droga nieboga”
  • „U Dosi nic nie uprosi”
  • „O świętej Dorocie pójdziesz po błocie”
  • „Święta Dorota – miej się do płota”
  • „Każda Dorota ma swoje kłopota”
  • „Święta Dorotka wypuszcza skowronka za wrotka”

Dorota

  • pochodzenie: greckie
  • znaczenie: dar bogów
  • osobowość: Ta, co odkrywa duszę ludzi i rzeczy
  • główne cechy: wola, aktywność, intelekt, uczuciowość
  • znak zodiaku: Wodnik
  • planeta: Uran, Lew
  • roślina: żarnowiec
  • zwierzę: termit

Szczęśliwa liczba: 1

Szczęśliwy kamień: topaz

Szczęśliwy kolor: żółty

Znane osoby o imieniu Dorota

  • Dorota, królewna duńska
  • Dorota Arciszewska-Mielewczyk, polityk
  • Dorota Bawołek, dziennikarka
  • Dorota Chotecka, aktorka
  • Dorota Dziedzic, literatka, poetka
  • Dorota Folga-Januszewska, historyk sztuki
  • Dorota Gardias-Skóra, pogodynka
  • Dorota Gawryluk, dziennikarka
  • Dorota Idzi, pięcioboistka
  • Dorota Jarema, wokalistka, skrzypaczka
  • Dorota Kamińska, aktorka
  • Dorota Kawęcka, aktorka, reżyser
  • Dorota Kempka, polityk
  • Dorota Landowska, aktorka
  • Dorothea Lange, amerykańska fotografik
  • Dorota Masłowska, pisarka
  • Dorota Miśkiewicz, wokalistka jazzowa
  • Dorothy Parker, amerykańska poetka, pisarka
  • Dorota Pomykała, aktorka
  • Dorota Pykosz, siatkarka
  • Dorota Rabczewska, piosenkarka znana jako Doda Elektroda,
  • Dorota Segda, aktorka
  • Dorota Silaj, pisarka mieszkająca w Chicago, właścicielka wydawnictwa
  • Dorota Simonides, polityk, folklorystka
  • Dorota Stalińska, aktorka
  • Dorota Świeniewicz, siatkarka
  • Dorota Terakowska, pisarka
  • Dorota Tlałka-Mogore, narciarka
  • Dorota Warakomska, dziennikarka
  • Dorota Wellman, dziennikarka
  • Dorota Wysocka-Schnepf, dziennikarka
  • Dorota Zagórska, łyżwiarka figurowa
  • Dorota Zawadzka, psycholog dziecięcy znana jako Superniania

Dorota w innych językach

  • ang. Dorothy
  • czes. Dorota
  • duński Ditte
  • fin. Teija
  • fr. Dorothée
  • hiszp. Dorotea
  • irl. Doreen
  • lit. Dorotëja, Darata, Urtë
  • niem. Dorothea
  • norw. Dorothea
  • słow. Dorota
  • szw. Dorotea
  • ukr. Dorofija, Dorotija
  • węg. Dorottya
  • wł. Dorotea

Nazwiska pochodzące od imienia Dorota: Dorociak, Dorociński, Dorodziński, Dorosiewicz, Dorosz, Doroszewicz, Doroszewski, Doroszkiewicz, Dorota, Doroziński, Dorożyński.

Historia imienia Dorota

Imię żeńskie pochodzenia greckiego. U Greków istniały dwa imiona bardzo podobne: męskie Dorótheos i żeńskie Dorothea. W części pierwszej tych imion dwuczłonowych występuje rdzeń od rzeczownika doron —dar, a w drugiej odpowiednio theós — bóg, ewentualnie thea —bogini. Dlatego Dorothea bywa rozumiana na gruncie greckim jako —dar od boga (ewnentualnie —bogini).
Do Polski imię to przyszło już we wczesnym średniowieczu za pośrednictwem języka łacińskiego. W użyciu było kilka postaci: Dewota, Doroteja, Dorotyja, a jako zdrobnienie: Dochna, Doda, Dorotka. To ostatnie zresztą znane do dziś.

DOROTA, MĘCZENNICA
wspominana 6 lutego. Pewnych historycznych wiadomości o niej nie posiadamy. Legenda utrzymuje, że została umęczona w Cezarei Kapadockiej za Dioklecjana. Do zaparcia się wiary miały ją najpierw skłaniać dwie odstępczynie. Skutek był jednak odwrotny od zamierzonego. Skazano je wówczas na śmierć. Prowadzono ją już na miejsce kaźni, gdy spotkała adwokata Teofila, zagorzałego wroga chrześcijan. Ten to odezwał się do niej drwiąco, że sam uwierzyłby w Chrystusa, gdyby z obiecanego przez chrześcijan nieba posłano mu świeże kwiaty. Nie czekał na nie długo. Gdy Dorotę zaprowadzono na miejsce kaźni, obok niej pojawiło się nagle urocze dziecko z koszem, w którym znajdowały się świeże jabłka i róże. Ten dar nieba odesłała natychmiast Teofilowi. Adwokata poruszyło to tak mocno, że został chrześcijaninem, a potem dostąpił męczeństwa. Natomiast kosz z kwiatami stał się później atrybutem świętej w jej ikonograficznych wyobrażeniach.

DOROTA Z MĄTOWÓW
Urodziła się w r. 1347 w Mątowach Wielkich na Żuławach malborskich jako córka bogobojnych osadników holenderskich. Szczególnie duży wpływ na ukształtowanie jej osobowości miała jej matka Agata, która zabierała ją niejednokrotnie na pielgrzymki do miejsc odpustowych.
Posłuszna woli matki oraz starszego brata, który po śmierci ojca był głową rodziny, w szesnastym roku życia wyszła za mąż za starszego od siebie o prawie dwadzieścia lat gdańskiego płatnerza, Albrechta. Pożycie z mężem, człowiekiem światowym i gwałtownym, szczęśliwe nie było. Dorota często musiała znosić awantury, a nawet razy, które jej zadawał. Z dziesięciorga ich dzieci epidemie zabrały najpierw troje (1373), a potem dalszych pięcioro (1382). W tym to mniej więcej czasie mąż odmienił swe postępowanie i sam zaczął oddawać się pobożności oraz praktykom pokutnym. W r. 1384 wybrali się tedy małżonkowie razem z pielgrzymką do Akwizgranu i Einsiedeln. Także w roku następnym odwiedzili wiele miejsc odpustowych. Natomiast w r. 1390 Dorota sama wyruszyła do Rzymu. W tymże czasie mąż jej zmarł w Gdańsku.
Jej ekstazy i stany mistyczne z czasem coraz częstsze i bardziej intensywne, naraziły ją na liczne zarzuty i oskarżenia. Zrozumienie znalazła u znakomitego teologa Jana z Kwidzyna. Dorota wkrótce przeniosła się do tego miasta, które podówczas było stolicą diecezji pomezańskiej. Wreszcie po półrocznej próbie, za aprobatą tegoż spowiednika i pozwoleniem biskupa, w maju 1393 r. Dorota dała się zamurować w celce, przylegającej do prezbiterium katedry. Tam przyjmowała często Komunię Św., prowadziła rozmowy ze spowiednikiem i udzielała rad ludziom, którzy się do niej zwracali.
Schorowana na skutek ostrej zimy i wyczerpana pokutą zmarła 25 czerwca 1394 roku.

Twoja opinia na temat tego imienia: