B

Bonifacy

BonifacyMężczyzna o tym imieniu, nie jest dobrym kierownikiem. Jest pracowity, słowny, punktualny, chodzi starannie ubrany. Potrafi szybko dostosować się do panujących warunków bytowania, lubi wszystko analizować. Ma doskonały słuch i często wybiera zawód muzyka. Wychowaniem dzieci nie zajmuje się. Daje przykład jak należy przejść przez życie.

Imieniny Bonifacego

  • 25 październik
  • 19 lutego
  • 14 maja
  • 5 czerwca
  • 19 czerwca
  • 12 lipca
  • 17 sierpnia
  • 28 sierpnia
  • 4 września

Patroni i święci

  • św. Bonifacy z Tarsu
  • św. Bonifacy Winfrid
  • św. Bonifacy, papież

Zdrobnienia imienia Bonifacy

  • Benek, Benio, Boncio, Bonciu, Bonek, Boni, Boniek, Bonifacek, Bonifacyś, Bonilek, Boniuś, Boniś, Bonulek, Bonusiek, Bonuś, Facek, Faculek, Facuś, Facy, Facylek

Przysłowia

  • „Gdy w maju dobry Serwacy, dobry w czerwcu Bonifacy”
  • „Pankracy, Serwacy, Bonifacy – źli na ogrody chłopacy”
  • „Przed Pankracy, nie ma lata, po Bonifacym mróz odlata”

Bonifacy

  • pochodzenie: łacińskie
  • znaczenie: dobry los
  • osobowość: Ten, co zbiera żniwo
  • główne cechy: uczuciowość, aktywność, moralność
  • znak zodiaku: Baran, Wodnik
  • planeta: Mars
  • roślina: jałowiec
  • zwierzę: pyton

Szczęśliwa liczba: 3

Szczęśliwy kamień: topaz

Szczęśliwy kolor: brunatny

Znane osoby o imieniu Bonifacy

  • Bonifacy I
  • Bonifacy II
  • Bonifacy III
  • Bonifacy IV
  • Bonifacy V
  • Bonifacy VI
  • Bonifacy VIII
  • Bonifacy IX
  • Antypapież Bonifacy VII

Bonifacy w innych językach

  • łacina – Bonifacius
  • język angielski – Boniface
  • język niderlandzki – Bonifatius
  • język niemiecki – Bonifatius, Bonifaz

Nazwiska pochodzące od imienia Bonifacy: Bonecki, Boniecki, Bonicki, Boniewicz, Bonik, Bonikowski.

Historia imienia Bonifacy

Imię pochodzące z języka łacińskiego od słów bonum „dobro” i fatum —”wróżka, los”. Było to imię wróżebne i oznaczano nim człowieka „dobrej wróżby, dobrego losu”. W dawnych tekstach łacińskich występuje to imię w formie Bonifatius (po grecku zapisywane jako Bonifatios). Dopiero w późniejszym piśmiennictwie łacińskim imię otrzymuje postać Bonifacius i bywa wtedy łączone z czasownikiem facio, facere —”czynić, robić”.
W Polsce jest to imię niezbyt popularne.

BONIFACY, MĘCZENNIK Z TARSU
Miał być sługą pewnej bogobojnej Rzymianki, która wysłała go do Tarsu, aby przywiózł stamtąd relikwie męczenników. W Cylicji rozpoznano go jednak jako chrześcijanina, a szalało właśnie prześladowanie wywołane dekretami Dioklecjana i Maksymiana. Toteż Bonifacy został uwięziony, potem zaś, po zniesieniu rozmaitych męczarni, ścięty. Słudzy, z którymi odbywał podróż, mieli jego ciało przetransportować do Rzymu, gdzie ich wspólna pani wybudowała ku czci Bonifacego kościół.
To „piękne opowiadanie” nie ma jednak nic wspólnego z historią. Trudno jest nawet określić datę wydarzenia i jego pamiątki. Grecy uznawali za taką 19 XII i 15 VI. Na Zachodzie uznawana była data 14 V. W Polsce Bonifacy należy do „zimnych świętych”.

Add Comment