B

Balbina

balbina

Balbina ma predyspozycje bycia aktorką, oratorem, lektorem radiowym lub wykładowcą w szkole. Posiada ujmująca osobowość, jest miła, urodziwa. Nie jest zbyt skłonna do zakładania rodziny, jeżeli już się zdecyduje to jest dobrą matką i żoną. Troskliwie dba o swoje dzieci. Balbina przywiązuje dużą wagę do starannego ubioru oraz makijażu. Nie potrzebuje pochwał, bo i tak wie, że na nie zasłużyła. Czasem potrafi być nieco zbyt arogancka w stosunku do innych.

Imieniny Balbiny

  • 11 marca
  • 31 marca
  • 2 grudnia

Patroni i święci

  • święta Balbina (zm. ok. 130), męczennica rzymska
  • bł. Balbina z Asyżu (ok. 1215–1254), klaryska w Asyżu i Arezzo, krewna św. Klary

Zdrobnienia imienia Balbina

  • Bala, Balb, Balba, Balbeczka, Balbek, Balbi, Balbinka, Balbisia, Balbunia, Bibi, Bina, Bisia, Biśka, Bulba, Bulbencja, Ina, Ineczka, Inka, Inusia

Balbina

  • osobowość: Ta, która naciera
  • główne cechy: wola, aktywność, towarzyskość, zmysłowość
  • znak zodiaku: Byk
  • planeta: Wenus
  • znak zodiaku: Baran
  • roślina: głóg
  • zwierzę: hipopotam

Szczęśliwa liczba: 5

Szczęśliwy kamień: piasek pustyni

Szczęśliwy kolor: beżowy

Znane osoby o imieniu  Balbina

  • Balbina Herrera, panamska polityk
  • Balbina Steffenone (1825–1896), sopranistka włoska
  • Balbina Świtycz-Widacka

Balbina w innych językach

  • ang. – Balbina
  • fr. – Balbine
  • niem. – Balbina

Nazwiska pochodzące od imienia Balbina: Balbin, Balbus.

Historia imienia Balbina

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. U podstaw jego stoi męskie Bałbus „jąkała”, pierwotnie indywidualny przydomek (cognomen). Od gentilicium (czyli nazwy rodziny) Balbi zostało stworzone przy pomocy sufiksu -inus imię Balbinus i Balbina. Balbinus jako imię męskie znane jest od czasów republikańskich (nosił je jeden ze zwolenników Cezara). W źródłach łacińskich to imię jest częste, ale i żeńskie Balbina występowało nierzadko.
W Polsce nigdy nie zyskało to imię ani w męskiej, ani w żeńskiej postaci szerszej popularności.
Święte i błogosławione noszące to imię są nieliczne.

BALBINA RZYMSKA
Miała być córką trybuna Kwiryna, umęczonego za wiarę za czasów Marka Aureliusza. Ona też rzekomo odkryła okowy św. Piotra i ofiarowała je Teodorze, siostrze św. Hermesa. Rzymscy hagiografowie lubili łączyć więzami pokrewieństwa prawdziwych i legendarnych świętych. Istniał natomiast cmentarz Balbiny oraz tytuł rzymskiej bazyliki. Te właśnie tytuły, źle rozumiane albo źle odczytane przez autorów martyrologiów (Florusa i Adona), sprawiły, że Balbina znalazła się w wykazach świętych. W martyrologium rzymskim widnieje pod dniem 31 marca.

BALBINA Z ASYŻU
Urodziła się około r. 1215 w Asyżu. Wstąpiła wcześnie do klarysek przy kościele św. Damiana. Obdarzona niezwykłymi darami świeciła wszystkim przykładem chrześcijańskich cnót. Toteż chętnie wysłano ją na zakładanie nowego domu zakonnego w Arezzo. Po powrocie do Asyżu umiera 11 marca 1254 r. i tego też dnia wspomina ją martyrologium.

Twoja opinia na temat tego imienia: